Ostre zapalenie stawów jest najczęściej skutkiem nadmiernego wysiłku, uderzenia, naciągnięcia. Zazwyczaj powstaje po gwałtownym działaniu czynnika uszkadzającego na staw, np. po upadku, po zawiśnięciu na jednej kończynie, po uderzeniu o przeszkodę w czasie skoku oraz po nieprawidłowym stąpnięciu. Zapalenie może rozwinąć się w każdym stawie. Najczęściej jednak dotyczy stawów: ramiennego, łokciowego, biodrowego i kolanowego. Chory pies z reguły bezpośrednio po wypadku zaczyna słabiej lub silniej kuleć. Rzadziej kulawizna rozwija się stopniowo i w miarę rozwoju procesu zapalnego przybiera, coraz ostrzejszą postać. Już po krótkim czasie wskutek wylewu do stawu występuje obrzęk, który niekiedy staje się widoczny dopiero przy porównywaniu obu identycznych stawów. W czasie omacywania często można też stwierdzić bolesność chorego stawu i podwyższoną jego ciepłotę. Przy zginaniu kończyny, a zwłaszcza chorego stawu zwierzę wykazuje silny ból, co objawia piskiem lub nawet próbuje gryźć. W miarę upływu czasu i przy pozostawianiu psa w spokoju objawy schorzenia mogą ustąpić. Jeżeli jednak pies zbyt szybko zacznie intensywnie obciążać chorą kończynę i do tego nie jest leczony — zapalenie przybiera postać przewlekłą.
W tym przypadku pies kuleje tylko nieznacznie, a wyraźna kulawizna rozwija się dopiero po długim biegu. Jeżeli stan taki trwa tygodnie lub nawet miesiące, a zwierzę nie jest leczone, to na kościach i chrząstkach stawowych powstają trudne do usunięcia zmiany.
W przebiegu ostrego zapalenia stawu. najważniejszą sprawą jest zapewnienie psu spokoju przez dostatecznie długi okres. Ponieważ psom  nie  można  unieruchomić  kończyny  na  tzw.  temblaku, jak to się czyni u człowieka, trzeba je zatem trzymać jak najwięcej w domu. Najlepiej jest przygotować psu posłanie w dużej skrzyni, z której nie będzie on mógł sam się wydostać. Przy pozostawieniu psa na jego normalnym posłaniu zawsze znajdzie on

dostateczną ilość okazji do biegania po mieszkaniu. Przy nieograniczonym ruchu leczenie niepotrzebnie przedłuża się i brak widocznej poprawy.
W ciągu pierwszych 24 godzin po wystąpieniu kulawizny można stosować okłady z wody z octem lub z Altacetu. Można też, jeżeli umiejscowienie stawu na to pozwala założyć opaskę, którą zwilża się roztworem Altacetu. Po ustąpieniu bólu i powrocie ciepłoty stawu od normy w celu wessania się wylewu stosuje się gorące okłady i wcieranie maści kamforowej lub jodowej ‘(» zapalenie). Wskazane są też masaże chorego stawu. Dopiero po ustąpieniu obrzęku (wessanie się wylewu) można psu zezwolić na chodzenie.
Leczenie trwa zazwyczaj od 8 do 14 dni. Jednak i po upływie tego czasu zwierzę musi oszczędzać chorą kończynę. Pomoc lekarza wet. jest niezbędna. Przede wszystkim musi on ustalić, za pomocą prześwietlenia promieniami Roentgena lub innych metod rozpoznawczych, czy nie nastąpiło > zwichnięcie stawu. Przy gromadzeniu się w chorym stawie dużej ilości płynu niekiedy w celu jego usunięcia niezbędna jest punkcja. Czasem wskazane jest też stosowanie hormonów nadnerczy lub przysadki.
Leczenie przewlekłego zapalenia stawu w zasadzie jest podobne, ale często uzyskuje się gorsze wyniki. Na ogół stosuje się maści wywołujące przekrwienie oraz diatermię i masaże. Często po pozornym wyleczeniu występują po intensywnym wysiłku nawroty choroby. Nierzadko nawet wielotygodniowe leczenie nie daje widocznej poprawy.
Jeszcze trudniejsza do wyleczenia jest inna postać zapalenia stawu, tzw. przewlekłe zniekształcające zapalenie. Zdarza się najczęściej u psów starszych jako schorzenie samoistne. Przypuszcza się, że ta postać zapalenia rozwija się wskutek „wytarcia” i „zużycia” chrząstek stawowych kości. Może ona jednak powstać z przewlekłego zapalenia stawów. Najczęściej schorzenie to obejmuje stawy kolanowe. W chorobie powstają zmiany zniekształcające na końcach kości, objawiające się zniekształceniem stawu i powiększeniem jego objętości,  zgrubieniem torebki stawowej oraz zanikiem i skostnieniem chrząstek. Wymienione procesy znacznie ograniczają ruchomość stawu. Schorzenie to jest nieuleczalne — rozwija się powoli, miesiącami. Właściciel zauważa je dopiero wtedy, gdy powstaną rozległe zmiany.